काठमाडौं । सूक्ष्म ‘म’ भित्र हराएको म... 
सत्यः के हो? खोजि हिँडेको म ।
समय–सीमा भित्रको घेराबन्दीमा; आफन्त–नाता–कुटुम्ब... 
अनि साथीभाइ बिच खोजि–खोजि हराएको ‘म’ । 

सम्बन्धहरुको झिनो आशामा बाँधिएर हराएको म.....
थोेरै–माया–प्रेमपूर्ण व्यवहार; 
अनि वचनको प्रतिक्षामा रुमलिएर हराएको म ।
असत्य–अज्ञान–भ्रम–मोह–मायाको;  
चपेटामा अझ नराम्ररी हराएको म ......। 

ओहो !
तर त्यो वृहत ‘म’....  
यति विशाल–अनन्त–असिमीत छ ....  
सूक्ष्म ‘म’ को, त्यो ठिक विपरित छ । 
त्यो सुक्ष्म मको परित्यागमा,
वृहत ‘म’ को जन्म भएको छ । 

त्यो सूक्ष्म ‘म’ ले..... 
वृहत ‘म’ भट्टाउँदा वास्तवमै सुक्ष्म ‘म’ विलाएको छ । 
त्यो झिनो सूक्ष्म अज्ञानको आशामा बाँधिएको ‘म’
वृहतः “हामी” भै उदाएको छ । 

अनाः नेवाः